تبلیغات
online - تاجر کیست و شرایط اشتغال به تجارت کدامند؟

امروز:

تاجر کیست و شرایط اشتغال به تجارت کدامند؟

تاجردر لغت به معنای بازرگان، سوداگر و کسی که برای سود بردن خرید و فروش کنند،می باشد. در حقوق تجارت، به موجب ماده اول قانون تجارت، تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار دهد. چون معاملات جمع معامله به معنای داد و ستد است،لذا بنابراین تعریف، کسی عنوان تاجر پیدا می کند که اولاً، داد و ستدهای تجارتی انجام دهد. ثانیاً داد وستدهای تجارتی، شغل عادی او باشد. علاوه بر آن لازم است که داد و ستد ها، به نام و به حساب خود وی انجام شود. از کلمه شغل که به معنای حرفه، کسب و پیشه و صنعت و کاری است که شخص در زندگی برای خود انتخاب می کند،معلوم می گردد که شرط تاجر محسوب شدن شخص، تکرار داد و ستد های تجارتی است وعرفاً نیز کسی که کاری را به ندرت و گه گاه انجام دهد، شاغل به آن شناخته نمی شود.لازم نیست مبادرت به معاملات تجارتی، شغل اصلی شخص باشد تا وی تاجر شناخته شود. مانند اینکه شغل اصلی و منبع مهم درآمد کسی، کشاورزی باشد و ضمناً به عنوان شغل دوم به انجام معاملات تجارتی نیز مبادرت نماید. چنین شخصی تاجر محسوب شده و تابع مقررات و قواعد تجارتی خواهد بود.
شرکت های تجارتی نیز از جماعت تجارند. زیرا آنها به امور تجارتی اشتغال دارند و به امورتجارتی در واقع همان معاملات یا داد و ستد های تجارتی منظور ماده ۱ فوق الذکر قانون تجارت می باشد.دراین خصوص یک استثناء وجود دارد و آن مربوط به شرکت‌های سهامی عام و خاص است شرکت سهامی، شرکت بازرگانی محسوب می شود، اگرچه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد.

• شرایط اشتغال به تجارت :
قانون تجارت، شرایط خاصی برای اشتغال به تجارت بیان نمی کند. در قانون مدنی نیز در این خصوص بیانی وجود ندارد. با توجه به اینکه اصل ۲۸ قانون اساسی بیان می دارد : «هرکس حق دارد شغلی را که بدان مایل است و مخالف احکام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست، برگزیند». باید گفت که هر فرد می تواند، با رعایت موازین مذکور در اصل مزبور و با رعایت مقرراتی که راجع به برخی از معاملات تجارتی وجود دارد، به شغل تجارت اشتغال ورزد.
شرط اولیه برای اشتغال به تجارت، داشتن"اهلیت"است‌. طبق قانون مدنی متعاملین باید برای معامله، اهلیت داشته باشند و، برای اینکه متعاملین اهل محسوب شوند، باید "بالغ و عاقل و رشید" باشند‌. چون شغل تجارت مستلزم انجام معاملات است، لذا اگر کسی اهلیت برای برای معامله، نداشته باشد، نمی تواند تجارت را شغل خود قرار دهد. علاوه بر آن مطابق قانون مدنی، اهلیت طرفین، از جمله شرایط اساسی صحت هرمعامله است، و معامله با اشخاصی که بالغ یا عاقل یا رشید نیستند، به واسطه عدم اهلیت، باطل است.
از آنجا که برای انجام معامله، داشتن سن هجده سال تمام ضروری است، لذا باید گفت منظور از داشتن اهلیت در اشتغال به شغل تجارت این است که شخص دارای هجده سال تمام بوده و مجنون وغیر رشید نباشد‌.«غیر رشید کسی است که تصرفات او در اموال حقوق مالی خود، عقلانی نباشد».جنون دارای درجات مختلف است ولی به هر درجه که باشد، معاملات مجنون و نیز معاملات غیر رشید،همان طور که فوقاً ذکر شد، به واسطه عدم اهلیت،باطل است.
کسی که هجده سال تمام دارد،عاقل و رشید محسوب می شود. مگر اینکه، جنون یا عدم رشد او، در دادگاه به اثبات رسیده و در مورد وی، حکم جنون یا حکم عدم رشد، صادر شده باشد.
دراشتغال به تجارت، رعایت مقرراتی که راجع به برخی از معاملات تجارتی وجود دارد، همان طور که اشاره شد، ضروری است. مقررات مذکور را می توان به دو دسته تقسیم کرد : مقررات محدود کننده و مقرراتی که تعیین شرایط می کنند.
مقررات محدود کننده، مربوط به قانون اساسی است. به موجب ماده ۴۴ قانون اساسی، بازرگانی خارجی، بانکداری، بیمه، هواپیمایی، کشتیرانی، از جمله اموری است که در اختیار دولت قرار دارد. این امور، در ماده ۲ قانون تجارت زمره معاملات تجارتی ذکر شده و شخص می توانست آنها را شغل معمولی خود قرار دهد. ولی درحال حاضر، قانون اساسی با دراختیار دولت قرار دادن امور مذکور، به طور ضمنی، ماده ۲ قانون تجارت را نسبت به آنها، نسخ کرده است و اشخاص نمی توانند به انجام آنها اقدام کنند.
غیرازمحدودیت های کلی فوق، درباره برخی از فعالیت های تجارتی به لحاظ مصالح اقتصادی،اجتماعی و بهداشتی وغیره، رعایت شرایط و قواعد خاصی تعیین شده است، مانند اینکه برای تصدی به حمل و نقل، دلالی، حق العمل کاری، تأسیس و بکار انداختن کارخانه، تصدی به نمایشگاه های عمومی مانند : سینما و تئاتر، که موجب ماده ۲ مذکور قانون تجارت، از معاملات تجارتی می باشند، مقررات خاصی تعیین گردیده است.

• انواع معاملات تجارتی :
معاملات تجارتی را می توان به دو نوع تقسیم کرد :
ـ معاملات تجارتی اصلی
ـ و معاملات تجارتی تبعی‌.
"معاملات تجارتی اصلی معاملاتی هستند که در ماده ۲ قانون تجارت، به عنوان معاملات تجارتی ذکر شده اند و به لحاظ نوع و طبیعت خود، تجارتی محسوب می شوند.
معاملات تجارتی تبعی، معاملاتی هستند که نوع و طبیعت آنها مورد نظر نیست و به اعتبار تاجر بودن طرفین معامله یا یکی از آنها، تجارتی به شمار آمده اند."

• گروه بندی معاملات تجارتی اصلی :
معاملات تجارتی موضوع بندهای مختلف ماده ۲ قانون تجارت را می توان در دو گروه، به شرح زیر مرتب کرد :
الف ـ اموری که هر کس آنها را شغل معمولی خود قرار دهد، تاجر محسوب می گردد، عبارتند از :
ـ خرید یا تحصیل هرنوع مال منقول به قصد فروش یا اجاره.
ـ هر نوع عملیات دلالی و حق العمل کاری یا عاملی.
ـ تأسیس و به کار انداختن هرقسم کارخانه، مشروط بر اینکه برای رفع حوایج شخصی نباشد.
ـ هرنوع عملیات صرافی.
ـ معاملات برواتی، اعم از اینکه بین تاجر یا غیر تاجر باشد.
ـ کشتی سازی و خرید و فروش کشتی.
ب ـ اموری که هر کس تصدی آنها را شغل معمولی خود قرار دهد، تاجر محسوب می شود به شرح زیراست :
ـ حمل و نقل از راه خشکی یا آب و هوا به استثنای حمل و نقل از طریق راه آهن، هواپیما وکشتی.
ـ هرنوع تأسیساتی که برای انجام بعضی امور ایجاد می شود.از قبیل تسهیل معاملات ملکی یا پیدا کردن خدمه یا تهیه و رساندن ملزومات و غیره.
ـ عملیات حراجی.
ـ هرنوع نمایشگاه های عمومی.

• معاملات تجارتی تبعی :
به موجب ماده ۳ قانون تجارت، معاملات ذیل، به اعتبار تاجر بودن متعاملین یا یکی از آنها، تجارتی محسوب می شود :
ـ کلیه معاملات بین تجار و کسبه و صرافان.
ـ کلیه معاملاتی که تاجر با غیر تاجر، برای حوائج تجارتی خود می نماید.
ـ کلیه معاملاتی که اجزاء یا خدمه یا شاگرد تاجر، برای امور تجارتی ارباب خود می نمایند.
ـ کلیه معاملات شرکت های تجارتی.
معاملات مزبور را، همان طور که اشاره شد، به علت اینکه به تبع تاجر بودن طرفین معامله یا یکی از آنها، تجارتی به شمار می آیند، معاملات تجارتی تبعی می نامند.


نوشته شده در : شنبه 6 مرداد 1397  توسط : محسن فرپای.    نظرات() .

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر